5 گوشه پنهان تور استانبول

Fener از دوران بیزانس به طور غالب یک محله یونانی بود. در قرن 17، Fener محل اقامت طبقات بالا و بورژوازی با ساختمان های سنگی و نماهای خانه ای غنی تزئین شده بود. در دوره عثمانی، بخش مهمی از یونانیان که در Fener زندگی می کردند، که به خوبی تحصیل کرده و مسلط به چندین زبان بودند، موقعیت های دولتی بالا را به عنوان مترجمان یا دیپلمات ها حفظ کردند. در طول قرن 18، اکثریت ساخت و ساز های جدید از سنگ یا چوب ساخته شد و خانواده های یونانی اشراف شروع به ساخت ویلا در اطراف اسقف.

Balat به عنوان یک چهارم یهودی شناخته می شود - با جمعیت کوچک ارمنی - قدمت به دوره بیزانس. خیابان های پیچ و خم بالا یک زمینه جلسه برای بازدید کنندگان، دریانوردان، فروشندگان خیابانی و پورترز فراهم کرد. پس از زلزله سال 1894 و مجموعه ای از آتش سوزی که نه تنها محله بلکه کل شهر استانبول را تحت تاثیر قرار داد، ساختار اجتماعی بالات تحت تغییرات قابل توجهی قرار گرفت: ثروتمندترین بخش ساکنان منطقه را ترک کردند و به گالیاتا نقل مکان کردند که محل فعلی موسسات یهودی از جمله خاخام های ارشد و کنیسه بزرگ است. مهاجرت پس از آن و یک چهارم جمعیت بالات پس از استقرار آن برای اسرائیل باقی ماند.

شاخ طلایی (ترکیه: Haliç) یک آبراه شهری بزرگ و ورودی اصلی Bosphorus در استانبول است. این یک estuary شاخ است که به تنگه Bosphorus در نقطه بلافاصله که گفت strait با دریای مارماری ملاقات می کند،thus تشکیل یک شبه جزیره باریک و جدا شده، نوک که " استانبول قدیمی (ancient Byzantion & Constantinople)، و promontory of Sarayburnuor Seraglio Seraglio. طلایی هورن از نظر جغرافیایی مرکز تاریخی استانبول را از بقیه شهر جدا می کند و بندر طبیعی و پناهگاهی را تشکیل می دهد که از لحاظ تاریخی از یونانی، رومی، بیزانس، اوتومن و دیگر کشتی های تجاری دریایی برای هزاران سال محافظت می کند.

Eminonu نام منطقه است که قلب شهر دیواری کنستانتین، تمرکز تاریخ غنی سازی باور نکردنی است. Eminönü تقریبا منطقه ای را پوشش می دهد که بیزانس باستانی ساخته شده است. پل Galata از شاخ طلایی به Eminönü عبور می کند و دهان Bosphorus به دریای مرمر باز می شود. و بالای تپه، کاخ Topkapı، مسجد آبی (Sultanahmet Camii) و Hagia سوفیا (Aya Sofya) است. بنابراین Eminönü مقصد توریستی اصلی در استانبول است. این بخشی از منطقه Fatih تا سال 1928 بود که کل منطقه شبه جزیره ( Stamboul قدیمی) را در دیوارهای شهر رومی پوشش داد – منطقه ای که قبلا پایتخت بیزانس قسطنطنیه بود.